Το Μούρεσι βρίσκεται πάνω στον δημόσιο δρόμο, τέσσερα χλμ βόρεια της Τσαγκαράδας. Στην αρχή του χωριού μάλιστα ο δρόμος διακλαδώνεται και προς την θάλασσα και φθάνει μέχρι την Νταμούχαρη και τον Άγιο Ιωάννη.
Το χωριό είναι κτισμένο με βορειοανατολικό προσανατολισμό στα ψηλότερα πρανή μιας εκτεταμένης πλαγιάς στα νότια του Κισσώτικου Ρέματος, βλέπει δε προς τον Κισσό, τον Άγιο Δημήτριο, τον Άγιο Ιωάννη και το Αιγαίο.
Στην καρδιά του χωριού βρίσκεται η κεντρική πλατεία από την οποία ανοίγονται θέες μαγευτικές. Τρεις γιγαντιαίες φλαμουριές αγκαλιάζουν προστατευτικά την πλατεία και τον θαυμάσιο μητροπολιτικό ναό της Αγίας Τριάδας.
Οι δρόμοι κατά τον χειμώνα δεν κλείνουν ‘’ποτέ ’’ από χιόνι γιατί εκτός των μηχανημάτων της Νομαρχίας, όλοι οι δήμοι της περιοχής έχουν μηχανήματα που διανοίγουν άμεσα τους δρόμους. Η περιοχή έχει φανταστική τοπική κουζίνα με πλήθος ταβέρνες και εστιατόρια για κάθε επιθυμία.
Το χιονοδρομικό κέντρο (και ιδίως μετά την διάνοιξη του δρόμου θα είναι 15΄ απόσταση από τον ξενώνα) τώρα 20΄και οι καταπληκτικές θάλασσες είναι 10΄ (οι υπέροχες παραλίες της Νταμούχαρης, του Παπά-νερό που και οι δυο είναι επίνεια του Μουρεσίου, όπως επίσης και του Αγίου-Ιωάννη και της Πλάκας).
Όπως επίσης και λίγο μακρύτερα στα 15΄ ο Μυλοπόταμος, ο Λημνιώνας, η Φακίστρα, ο Μπάνικας, οι Άγιοι Σαράντα κλπ.
Η Νταμούχαρη βρίσκεται στα πόδια του χωριού, ένας ιδιαίτερα γραφικός οικισμός, ό οποίος στο παρελθόν είχε μεγάλη εμποροναυτική κίνηση διότι ήταν το μοναδικό λιμάνι του ανατολικού Πηλίου. Σήμερα η Νταμούχαρη αποτελείται από δύο μικρούς ορμίσκους που χωρίζονται από μια γλώσσα στεριάς πάνω στην οποία βρίσκονται ακόμα τα ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου και του μοναστηριού του Αγίου Νικολάου.
Ο βόρειος ορμίσκος είναι και σήμερα ένα λιμανάκι στο οποίο φιλοξενούνται πολύχρωμες ψαρόβαρκες και σκάφη αναψυχής. Ο νότιος ορμίσκος έχει μετατραπεί σε μια ωραιότατη παραλία με ολόλευκα μεγάλα βότσαλα. Ανάμεσα στα λιόδεντρα που περιβάλλουν τον οικισμό υπάρχουν παλιά και καινούρια γραφικά σπίτια τα οποία φιλοξενούν τους παραθεριστές, καθώς επίσης και μερικές ταβέρνες που σερβίρουν φρέσκο ψάρι.
Η άγρια ομορφιά του τοπίου σε συνδυασμό με την επιμελή διατήρηση των στοιχείων παλαιότητας και παράδοσης στον οικισμό προσδίδουν στην Νταμούχαρη μια ατμόσφαιρα ιστορικότητας και νοσταλγίας των παλιών καλών καιρών.
Από τον ξενώνα θα έχετε όποια πληροφορία θελήσετε για κάθε αξιοθέατο της περιοχής όπως είναι το Νανοπούλευση και η Αχιλλοπούλειος σχολή στην Τσαγκαράδα, ο υπεραιονόβιος πλάτανος επίσης εκεί, το σχολείο όπου δίδαξε ο Ρήγας στο Κισσό, η Αγία Μαρίνα(μνημείο της Ουνέσκο) για τα πανηγύρια της περιοχής, τις διάφορες γιορτές όπως η γιορτή του κάστανου κλπ.
Τέλος θα έχετε κάθε πληροφορία για την παράδοση –ιστορία –μυθολογία της εποχής για την ζωή κατά την Τουρκοκρατία (όταν άρχισε να κατοικείται η περιοχή γύρω στα 1500-1600), για τους Αιγυπτιώτες ευεργέτες της (γεννηθέντες εδώ, που μεγαλούργησαν στην Αίγυπτο ) και βοήθησαν μετά τον τόπο τους (Δάμτσας, Νανόπουλος κλπ), για την σύνθεση Πηλίου και Αγίου Όρους (μιας και το Πήλιο ήταν βακούφι του Αγίου Όρους ), για το κάστρο της Νταμούχαρης που ακόμα υπάρχει κάποιο τμήμα του( φτιάχτηκε για τους πειρατές που απειλούσαν την περιοχή ),για τα ‘’Καγγιόλια’’ που συνδέουν την Νταμούχαρη με την Τσαγκαράδα (ατελείωτα χειροποίητα σκαλοπάτια),για την σπηλιά του ‘’Χείρωνα’’ στη Τσούκα Μουρεσίου (ο μύθος λέει ότι βγαίνει απέναντι στο Άγιο Όρος )για το ποτάμι του Μυλοποτάμου που είναι σηματοδοτημένο για rafting κλπ.
Επίσης θα μάθετε πολλά για τους ‘’Κενταύρους’’ το σήμα κατατεθέν του Πηλίου – μετά την φασολάδα, το σπετζοφάϊ, την καρυδόπιτα και το κόκκινο κρασί της περιοχής –οι οποίοι έβγαλαν τον ‘’Χείρωνα τον σοφό’’ στα χέρια του οποίου μεγάλωσε ο Αχιλλέας ο μυθικός ήρωας, όπως επίσης για Νεράϊδες, Νύμφες και Νηρηίδες και διάφορα ξωτικά που έζησαν κατά τον μύθο σ’ αυτόν τον μαγευτικό χώρο .Τέλος θα μάθετε γιατί η περιοχή αυτή ήταν θερινή κατοικία των θεών του Ολύμπου αν και μάλλον δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξήγηση.
Θα μάθετε για την πανίδα και χλωρίδα της περιοχής με τα υπέροχα μανιτάρια, φτέρες, χαμοκέρασα, ατελείωτα είδη φρούτων κλπ. Επίσης αν έχετε τύχη θα συναντήσετε και κανένα αγριογούρουνο, αλεπού ή κάποιο τρωκτικό με φουντωτή ουρά να σας κοιτάει.
Με λίγα λόγια είναι η ‘’Κιβωτός του Θεού’’ η ‘’φάρμα της ζωής’’ που αξίζει να προσφέρεται στον εαυτό σας.
Μα πάνω από όλα θα αποκτήσετε δυο νέους φίλους που θα σας περιμένουν με χαρά και καλοσύνη τον Γιώργο και την Καλομοίρα.
Γιατί, ‘’Μυρέσιον’’; Το 1997-98 όταν η χώρα ξαναχωρίστηκε διοικητικά με τον ‘’ Καποδίστρια ‘’ σε δήμους –για γεωγραφικές ενότητες που έχουν έναν ικανό αριθμό κατοίκων – η περιοχή μας που αποτελείται από 6 χωριά (Ξουρίχτι, Τσαγκαράδα, Μόυρεσι, Κισσός, Άγιος Δημήτριος, Ανήλιο με επίνεια τον Μηλοπόταμο, την Νταμούχαρη, τον Άγιο Ιωάννη κλπ) ήταν να ονομαστεί με την ονομασία που είχε πριν 100 χρόνια δηλαδή Δήμος Μουρεσίου. Τελικά επικράτησε η καθομιλουμένη και πήρε την ονομασία του χωριού στο οποίο ανήκει ο ξενώνας του Μούρεσι και έγινε Δήμος Μουρεσίου.
Όμως η λέξη αυτή – που όλοι ζητάνε την καταγωγή της και άλλοι λένε ότι έχει προέλθει ή από τις ωραίες ‘’μυρωδιές ‘’ή από τον Μύρο ή από τις ‘’Μοίρες’’ Ιωνίας της Μ. Ασίας από όπου ήλθανε πρόσφυγες στα μέρη αυτά ή τέλος από τις πολλές ‘’Μουριές ‘’ που είχε εδώ ή και ένα λουλούδι το οποίο δεν υπάρχει πια - ήταν τόσο εύηχη και όμορφη που οι ιδιοκτήτες του ξενώνα την προτίμησαν σαν διαβατήριο για το ταξίδι που λέγαμε πιο πάνω.
Ξεκίνησαν λοιπόν τον Φεβρουάριο του 2004 την υλοποίηση του ονείρου τους και να τώρα μετά από σχεδόν 2 χρόνια που σας καλούμε να γευτείτε με όλες τις αισθήσεις σας το αποτέλεσμα των κόπων τους, το όραμα τους:
Να γίνει το "Μυρέσιον" μια όαση ποιοτικής και ανθρώπινης προσφοράς σε όσους έχουν απόλυτη ανάγκη να ζήσουν κάτι διαφορετικό σ'ένα περιβάλλον μαγικό μονίμως εορταστικό παντοτινά χαμογελαστό.
